آنها مىگويد : شما چه كسانى هستيد و از كجا وارد بهشت شديد ؟ آنان مىگويند : كارى با ما نداشته باش ، ما گروهى هستيم كه در نهانى خدا را پرستيديم ، و خداوند نيز ما را به صورت پنهانى داخل بهشت فرمود . » 4 - مبرّا بودن از مظالم بندگان در حال دعا . در روايت آمده كه امير الحسن عليه السّلام فرمود : « خداوند - تبارك و المؤمنين - به عيسى بن مريم عليهما السّلام وحى فرمود كه به جماعت [ و يا اشراف ] بنى اسرائيل بگو : كه جز با قلبهايى پاكيزه و چشمان خاشع و دستهاى پاكيزه به خانهء من وارد نشوند ، و نيز به آنان بگو : دعاى هر كدام از شما را كه حتّى از يك نفر چيزى را به ظلم و ستم گرفته باشد ، اجابت نمىكنم . » 5 - معذور ندانستن ظالم در ظلم خود . زيرا در روايت آمده كه امام صادق عليه السّلام فرمود : « هر كس ، ظالمى را به واسطهء ظلم و ستم او معذور بداند ، خداوند شخصى را بر او مسلّط مىگرداند كه به او ظلم و ستم نمايد ، و اگر دعا كند دعاى او مستجاب نمىگردد ، و خداوند به واسطهء ستم كشيدنش به او پاداش نمىدهد . » 6 - جبّار و سركش نبودن دعاكننده . زيرا در روايت آمده كه امام صادق عليه السّلام فرمود : « خداوند - تبارك و المؤمنين - به حضرت داود عليه السّلام وحى نمود : به جبّاران و سركشان بگو مرا ياد نكنند ، زيرا هر بنده‌اى به ياد من باشد ، من نيز از او ياد مىكنم ، و اگر سركشان مرا ياد كنند ، آنان را ياد كرده و لعنتشان نموده و از رحمتم دور مىگردانم . » 7 - دعا با قلب پاك و نيّت صادق . زيرا در روايتى عمر بن يزيد [ يا : مزيد ] مىگويد از امام صادق عليه السّلام شنيدم كه مىفرمود : « مردى در بنى اسرائيل مدّت سه سال به درگاه خداوند دعا مىكرد كه پسرى به او بدهد . وقتى ديد كه خدا دعايش را مستجاب نمىفرمايد ، گفت : اى پروردگار من ، آيا از تو دورم و به من گوش فرا نمىدهى ، يا به من نزديكى و جوابم نمىدهى ؟